Indy, ik en de Click
Indy, ik en de opleiding
update: 2009-11-23


Hulphondenschool De Click biedt teamtraining voor mens en hulphond.Dat betekent dat je als deelnemer met hulp en ondersteuning van een instructeur zelf je hond gaat opleiden tot hulphond. De training komt bij de deelnemer thuis wat weer als voordeel heeft dat er weinig stress is bij zowel deelnemer als hond. De hond is eigendom van de deelnemer. Als deelnemer kun je ervoor kiezen de Hulphondenschool een goed gekeurde hond bij je te laten plaatsen. De eerste periode, ongeveer 2 / 3 weken, kun je dan aan elkaar wennen, waarna de opleiding gaat starten. U kunt als deelnemer ook kiezen voor een pup. Dat is dus waar ik voor heb gekozen. Alleen moet je er dan wel aan denken dat wanneer je hondje 1 jaar oud is, deze nog een zware keuring moet doorstaan. De keuring bestaat uit twee onderdelen: Een gedragstest en een pittige medische keuring. Bij de medische keuring wordt er een algemeen lichamelijk onderzoek bij de hond gedaan, worden er röntgenfoto's gemaakt van de heupen en ellebogen om HD, heupdysplasie, en ED, elleboogdysplasie, uit te sluiten en er wordt nog een ogentest gedaan om 14 erfelijke oogziektes uit te sluiten.
heupen
elleboog
Ik kan uit eigen ervaring zeggen dat deze keuring een heleboel extra zenuwen oplevert. Maar aan de andere kant, het hele proces mee maken, dus je hond zien opgroeien van pup af aan, alle ups en downs mee maken, dat zijn de zenuwen zeer zeker waard.
Ik heb heel bewust voor Stichting de hond kan de was doen, nu Hulphondenschool De Click, gekozen. Het hele idee van teamtrainen en dus het zelf opleiden van je hond stond me gelijk aan. De eerste keer dat ik kennis maakte met De Hulphondenschool was in het eerste jaar dat ik ziek was. Ik zat op bed televisie te kijken en er kwam een reportage op over hulphonden die door de gehandicapte zelf getraind waren en die ook nog eens van de deelnemer zelf waren. Het sprak me gelijk aan, maar ik was nog niet toe aan een hulphond. Er was nog steeds de hoop dat ik weer zou herstellen. Wel ben ik toen begonnen met Ranca om haar wat hulphond dingen aan te leren. En wat vond ze het leuk om te doen. De enige actie die ik wel heb ondernomen wat betreft een hulphond is dat ik informatie heb aangevraagd bij de Stichting. Het bleek dat Ranca net te oud zou zijn voor de opleiding. Toen besloot ik dat wanneer ik ooit wel toe zou zijn aan een hulphond ik een pup wilde aanschaffen en die wilde ik dan opleiden bij Stichting de hond kan de was doen.
Eind 2004 was het dan toch zover. Er kwam een pup en dat was Indy. Ik heb heel bewust gekozen
voor een pup. Juist omdat ik het hele traject mee wilde maken, van de opvoeding tot en met de opleiding. Ik wist dat het risico bestond dat Indy afgekeurd kon worden, maar dat risico wilde ik lopen. De instructeurs hebben mij vanaf het begin goed geholpen. Normaal gesproken kunnen ze ook helpen met het uitzoeken van een pup, maar ik had Indy al in huis en heb toen pas contact opgenomen. Dus net even andersom. Wanneer ik ergens mee zat kon ik bellen en ze gaven altijd advies en tips. Ook al ben je nog niet bezig met de opleiding en je hond is nog niet door de keuring heen dan kun je toch bij ze terecht. Ik vond de persoonlijke benadering heel prettig van de Hulphondenschool. En ik ben dan ook blij dat ik gekozen heb voor Hulphondenschool De Click. Hulphondenschool De Click is geen fabriek en ze blijven redelijk persoonlijk en respectvol naar hun deelnemers toe. Onze trainster gaf Indy en mij ook veel ruimte om ons zelf te ontwikkelen en te ontdekken. Dat is ook zoiets. Ze kijken echt naar het team. Ik kan dus echt zeggen dat ik heel gelukkig ben met de keuze van teamtraining en het werken met je eigen hond. In de toekomst zal ik nooit meer anders willen. Het is maar goed dat ik in 2001 naar de reportage op televisie heb gekeken, want wie weet, misschien had ik anders nu nog niet over Hulphondenschool De Click en teamtraining gehoord en dan had ik mijn aller liefste zwarte stuiterbal misschien ook wel niet in huis gehad en had ik nooit mijn eigen Stichting gehad. Een Stichting voor kinderhulphonden. Het heeft mijn leven heel veel positieve wendingen en ervaringen gegeven. Een leven zonder honden, ik kan het mij niet voorstellen. En dankzij mijn maatje en hulphond heb ik mijn zelfstandigheid weer terug gekregen.





