Milan en Senna

update:7 maart 2010

Update: 31 januari 2010

Milan gaat samen met zijn moeder een  weblog bijhouden over zijn leven en zijn belevenissen met zijn hond Senna. Samen gaan ze een team vormen,  en worden ze vriendjes door dik en dun. Milan is gek op knuffelen en laat Senna nou ook heel gek op knuffelen zijn. Beter kan toch niet. Over een paar weken gaat Senna naar haar nieuwe maatje toe. Een nieuw en spannend leven gaat dan beginnen voor Milan. Het heeft wel wat tijd nodig, maar Milan en Senna gaan het helemaal maken met zijn tweetjes. 1 keer per 14 dagen kunt u de belevenissen, gebeurtenissen, trainingsverhalen en nog veel meer lezen in het weblog van Milan en Senna.

Senna naar het strand en naar de kapper.

Afgelopen zondag zijn we naar het strand geweest met Senna en het hele gezin. We hebben hier inZeeland volop keus om naar de zee te gaan, maar het valt niet mee een strand te vinden waar je met Senna kan lopen maar ook met Milan kan wandelen in de rolstoel. Meenemen kan uiteraard wel, maar een strandwandeling maken is gewoon lastig. Zo ook zondag konden Milan en ik niet naar beneden, terwijl de rest aan het water te vinden was. Gelukkig ben ik sinds kort in het bezit van een goede lens, dus van afstand hebben we foto's genomen. Het weer was ook nog behoorlijk onstuimig, dus erg lang hebben we het niet volgehouden. Maar we gaan de goede kant op met het weer, dus vast en zeker zullen we nog veel meer te vinden zijn aan de zee. Senna genoot volop. Lekker rennen en vliegen, veel andere honden en de zee vond ze ook machtig interessant. Op naar het voorjaar...

Ook is ze deze week voor het eerst naar de trimmer/kapper geweest. Er is een lekker stuk van haar vachtje geknipt en voorlopig kan ze er weer tegenaan. Ze onderging het allemaal prima.

Groetjes Milan en zijn moeder

Onze senna wordt een beetje stout en ondeugend, zou dit het begin van de pubertijd zijn...?

Heerlijk was ze aan het spelen in de tuin. Even niet opgelet en ja hoor ...wat heeft ze in haar bek? Oeps, de nieuwe voetbalschoenen van Noah.... Gelukkig waren we er op tijd bij, en kan hij ze nog gewoon aan. Ze zien er alleen niet meer nieuw uit J !Ook heeft ze de pompoenen van Bo haar das eraf gevreten. Eigenlijk moesten we er stiekem best om lachen (Bo iets minder..). De hele kamer lag bezaaid met grijze draadjes. Ook knuffels van Milan en schoenen van Ronnie lust ze graag J ... En ik had mijn jas aan de stoel opgehangen en ja wel...ze was alvast aan de mouwen begonnen.... Voortaan gelijk aan kapstok!

We moeten gewoon onze eigen spullen goed opruimen en niet laten slingeren. Een wijze les die we vanaf deze week goed moeten onthouden.

update: 30 januari 2010

Inmiddels zijn we weer een paar weekjes verder. Het gaat prima en we beginnen een beetje een ritme te krijgen. Ze is dol op iedereen en andersom is dat ook zo. Tijdens het wandelen hebben we volop bekijks. Ze is namelijk ook de enige labradoodle in Heinkenszand (en misschien we omstreken). Iedereen denkt dat Senna een bouvier of een poedel is hahaha.

Als de kinderen uit school komen is ze superblij en wil graag met ze spelen. Ook met Milan gaat het echt steeds beter. Hij geeft Senna inmiddels een dikke knuffel als hij gaat slapen, wie had dat al verwacht. Wel als Senna gaat blaffen is hij nog uit zijn doen en vindt hij het moeilijk te begrijpen.

Dit weekend zijn we op kraamvisite geweest bij Cas, een mooie bruine labrador van 8 weken, die van een vriendin van ons is . Senna was er natuurlijk ook bij en dat vond ze best spannend. De hele tijd hebben ze gespeeld en elkaar uitgedaagd. Ze wilde wel even laten zien wie er de baas was.  Het worden vast vriendjes van elkaar.

Afgelopen week kregen we huisbezoek van Hondenschool de Ster. We kregen praktisch tips en informatie over het hebben van een jonge hond. Volgende week dinsdag beginnen we daar met reguliere puppytraining. We zijn benieuwd hoe het zal gaan. Ook ben ik deze week naar de dierenarts in Heinkenszand geweest. Senna groeit goed, ze ziet er prima en gezond uit en ze weegt al 14 kilo.

Groetjes en een high five uit Zeeland van ons allemaal!

Senna is alweer 3 weken bij ons. De afgelopen 2 weken was het kerstvakantie en dat betekende dat bijna iedereen uit het gezin er altijd was. Super natuurlijk om aan de nieuwe situatie te wennen, voor Senna maar ook voor ons. Ook in Zeeland hebben we genoten van de sneeuw. Senna vond het geweldig en speelde graag in de tuin. Als een wilde vloog ze door de sneeuw en was niet naar binnen te krijgen.

Milan moest in het begin echt erg wennen, en was bijna bang van haar. Zeker 's ochtends als Senna ons begroette, dan viel Milan op de grond als ze tegen Milan aan sprong. Nu gaat dat al stukken beter. Bo en Noah kunnen geen genoeg van Senna krijgen, soms moet ik echt zeggen dat ze haar even met rust moeten laten.  

De kerstdagen zijn we prima doorgekomen. Ze is overal mee naar toe gegaan en het verliep allemaal prima. Op oudjaar is ze bij Opa en Oma geweest omdat er ruim 20 man zou komen en dat was misschien toch wel erg druk voor haar. Alles is goed gegaan bij opa en oma. Ze heeft daar al een eigen plekje op de bank veroverd en ze heeft de knallen amper in de gaten gehad.

Je kunt wel merken dat ze zich goed thuis gaat voelen. Ze probeert soms wat dingetjes uit en doet dingen die eigenlijk niet mogen. De pubertijd komt er vast aan J ..

Het gewone leven is sinds vandaag begonnen, de kindertjes gewoon naar school, dan komt Senna weer een beetje aan haar rust toe. Binnenkort gaan we aan een puppycursus beginnen, om wat meer vertrouwen te krijgen en elkaar nog beter te leren kennen. We hebben er nog geen minuut spijt van, het is een heerlijk hondje en het is ongelofelijk wat voor vriendschap je al voelt na amper 3 weken. Tussen Milan en Senna komt het ook zeker goed, als je Milan zijn ogen ziet stralen, dan weten we gewoon dat we er goed aan hebben gedaan. Maar het zal nog veel energie gaan kosten, maar dat hebben we er absoluut voor over.

Weblog. de dag dat Senna bij ons kwam: 

Zondag 13 december was het dan zover. Iedereen keek hier al weken naar uit en eindelijk mochten we ons hondje in Zeeland, heinkenszand, verwelkomen. Toch wel een beetje zenuwachtig waren we allemaal. Maar aan het eind van de ochtend kwamen de papa en mama van Martine samen met Senna aan bij ons huis. De reis was prima verlopen, het was erg rustig op de weg geweest. Toen lekker koffie gedronken en uitgebreid gepraat. Na een tijdje zijn wij met Senna gaan lopen terwijl de papa en mama van Martine ‘stiekem' weg reden. Ze vonden het best moeilijk om afscheid te nemen van Senna, maar ze wisten dat Senna goed terecht zou komen en dat Milan (en de rest niet te vergeten J )er een enorme vriend bij gaat krijgen. Die middag kregen we een heleboel visite want Senna moest door iedereen bewonderd worden. Aan het eind van de dag was ze helemaal versleten en zocht ze een rustig plekje om tot rust te komen.

De eerste nacht bij ons was erg onwennig voor Senna (en voor ons). Ze sliep de eerste nacht in een bench in de huiskamer. Ze piepte en moest best veel blaffen. Milan, die ook beneden slaapt, kon er niet van slapen en was best een beetje verdrietig. Milan is toen boven gaan slapen en Ronnie is bij Senna gaan liggen. Vanaf dat moment ging Senna rustig liggen en slapen. Het valt ook allemaal niet mee, ineens in een andere omgeving weg van Martine, haar vader en moeder en Roos en Indy... en voor Milan geldt eigenlijk hetzelfde. Hij heeft het best taai en moet erg wennen aan onze nieuwe huisgenoot.

De kinderen zijn helemaal gek van Senna. Milan vindt het allemaal erg spannend en vindt het moeilijk als ze zo blij is en gaat springen. Maar dat komt vast allemaal goed met de tijd. Als ze uit haar bench komt 's ochtends, is ze superblij om ons te zien. Rennen, vliegen, spelen wil ze en de kinderen gaan hier graag op in. Het is vechten geblazen wie mee mag om haar uit te laten om 7 uur 's ochtends (ben benieuwd of dat zo blijft J ).... Ze is al mee geweest naar de scholen van de kinderen. Iedereen is nieuwsgierig naar het hulphondje en wil met haar knuffelen. Aan aandacht geen gebrek hoor!  De nieuwe tuin vindt ze machtig interessant. Ook het konijn moet het ontgelden, blaffen dat ze doet tegen Bram!!! En niet alleen tegen Bram, ook elk blaadje of vogeltje is niet veilig voor Senna.

We zijn superblij met ons hondje en zijn ervan overtuigd dat we snel aan haar wennen. We kunnen nu al niet meer zonder haar. Aan het einde van de dag is iedereen hier moe van al die gezonde buitenlucht...en volgens mij heeft Senna, ook al kan ze niet praten natuurlijk, het erg goed naar haar zin gezien haar kwispelende staartje en haar pretoogjes. Wat een mooi beestje is ze. We zijn gewoon stapelverliefd op haar..

update:2009-12-26

Milan en Senna zijn hun leven samen begonnen. twee week geleden is Senna naar het verre Zeeland gebracht. een hele verandering natuurlijk. Voor het gezin en voor Senna. Milan, zijn zusje en broertje en zijn puders zaten in spanning te wachten op de komst van het zwart/bruine krullenbolletje. Die vrijdag daarvoor was de moeder van Milan nog in Westerbork geweest om Senna beter te leren kennen. Daardoor werd het voor Senna wat makkelijker om zondag in zeeland te blijven bij haar nieuwe familie.. De moeder van Milan was daardoor haar steunpilaar zeg maar. Het was een zeer geslaagde middag en Milan's moeder en senna hebben een leuke tijd gehad waarin ze elkaar beter hebben leren kennen. ze waren zelfs naar de markt geweest. de beruchte mark van Westerbork waar indy altijd een plakje kaas kreeg. Ik kreeg later ook nog veel vragen: hoorde die bij jouw ploeg? Klopte het dat die mevrouw met Senna liep?, Wel grappig en ook fijn om te merken dat mensen alles goed in de gaten houden. Na een paar uur gezellig met Milan omgetut en gewandeld te hebben ging de moeder van milan weer beginnen aan de lange reis naar huis en begon voor ons het aftellen. Senna en roos gingen gewoon weer verder waar ze gebleven waren: vechten en donderjagen. die hadden nog niets door. Het wegbrengen is en blijft heel moelijk om te doen, maar ook met Senna is het goed gegaan. Senna heeft dikke lol met de drie kinderen in huis en krijgt aandacht in overvloed. In Zeeland heeft ze ook haar sneeuwdoop gehad. Dat was helemaal leuk natuurlijk. Milan en Senna groeien langzaam naar elkaar toe. Milan heeft hier even een beetje meer tijd voor nodig, maar het gaat nu al behoorlijk goed. senna heeft het erg naar haar zin bij haar nieuwe famlie en binnenkort gaat ze van start met de eerste cursus.

Vrijdag was het zover...voor het eerst kennismaken met onze Senna. We hebben haar alleen nog maar gezien op foto's maar nu mochten we voor het eerst met haar knuffelen. Vrijdagochtend moesten we al om 6 uur ons bed uit. Dat vonden we helemaal niet erg, want wat hadden wij er zin in! We waren allemaal (ook mama en papa) best een beetje zenuwachtig. Helemaal naar Drenthe ging de reis, wat best heel ver is vanaf Heinkenszand, Zeeland. ‘Zijn we er al?' vroegen we telkens aan mama, maar eindelijk na 3,5 uur was het dan zover. We waren op slag verliefd op dat kleine krullebolletje en wilde hem eigenlijk gelijk meenemen. Maar ze moet nog even bij Martine blijven om te wennen en haar dingen te leren. Milan vond het allemaal erg spannend en durfde hem niet gelijk te aaien, maar dat ging steeds beter. We mochten haar op schoot nemen en lekker met haar knuffelen en kroelen. Ook bij Mama heeft ze heerlijk liggen slapen op haar schoot. Martine vertelde ons dat Senna misschien wel al over 4 weken mocht komen en dat vinden we echt super. We kunnen nu de dagen af gaan tellen totdat ze komt. Binnenkort gaan we naar de stad om allerlei spulletjes voor haar te kopen. We kunnen bijna niet wachten totdat ze bij ons komt wonen. Milan praat er de hele tijd over. Hij vind het erg leuk, maar ook best wel eng. Soms denk ik dat hij het niet altijd even goed snapt. De hond is eigenlijk voor Milan, maar wij zijn er ook heel blij mee en hij is dan toch ook een beetje van ons.